26

سکوت...و همچنان سکوت.. دو چشم خسته من به این اعداد خیره شدن.6 و 2.عدد هایی که خیلی حرف دارن.حرف هایی از از زمانه ای دور....چه ثانیه هایی گذشته تا این دو عدد به هم رسیدن.چه ساعت هایی.چه روزهایی...چه لحظاتی بوده که جنگیدم و چه ثانیه هایی بوده که سپر انداختمو تسلیم شدم.تسلیم دست جبر..تسلیم کم کاری و رخوت. بیست و شش ساله شده ام.کمی بیشتر از ربع قرن..سکوت هی.....بگذریم.توی همه این سال ها چیزی رو که خوب یاد گرفتم این بوده که از کسی توقعی نداشته باشم و مسیولیت کار های خودم رو بپذیرم.کسی مجبور نبوده به من کمک کنه .تنها کسی که ازش توقع دارم و داشتم هودم بودم...خیلی مواقع بوده